زیر گنبد کبود

زیر گنبد کبود

یکی بود، یکی نبود. زیر گنبد کبود غیر از خدا هیچ کس نبود. یه مامانی بود که یه پسر داشت. اسم پسرش یوسف بود ...

آخرین مطالب

پیوندهای روزانه

ماشین داشتن یا نداشتن؟!

شنبه, ۹ شهریور ۱۳۹۲، ۰۵:۴۸ ق.ظ

 

یک روزهایی بود که بدون ماشین سخت می‌توانستم جایی بروم. همان روزهایی که به قول استادم تهران خیابانهایش را به مردم اجاره نمی‌داد و راحت می‌شد جای پارک پیدا کرد. همان روزهایی که اگر ترافیک هم بود می‌شد از خیابان‌های فرعی راحت به مقصد رسید.

بعد ماشین‌ها آن‌قدر زیاد شدند که قدرتشان از ما آدم‌ها هم بیشتر شد. حتی اگر بهترین مدل ماشین هم زیر پایمان بود برای مدت زمان طولانی در این شهر گرفتار قفس
ماشینمان بودیم. در یک فضای آهنی کوچک!

حالا ما سالهاست که جزو دسته مردم بی‌ماشین هستیم و از این اتفاق هم بسیار راضی هستیم. هم گرفتاری‌های ماشین دامن‌گیرمان نیست و هم لازم نیست ترافیک را تحمل کنیم. تازه خانه‌مان هم در طرح است.

و مترو این فرشته زیرزمینی بیشتر ما را به مقصد رسانده. در مترو خبری از ترافیک ماشین‌ها نیست. هر ایستگاه که بخواهی می‌توانی پیاده شوی بی‌آنکه نگران پارکش باشی. و مهم‌تر از همه در مترو می‌توانی کتاب بخوانی!

اما این روزها که سنگین‌تر می‌شوم و گاه قدم‌هایم مثل نفس‌هایم به شماره می‌افتد از خودمان می‌پرسیم ما هنوز ماشین لازم نداریم؟

یعنی می‌شود یک کوچولوی چندماهه را هم سوار مترو کرد و بابت هوایی که آن‌همه آدم هم‌زمان نفس می‌کشند نگران نبود؟

یعنی فن‌های سرد مترو اذیتش نمی‌کند؟ واقعاً با کالسکه راحت می‌توان حملش کرد؟ می‌شود با این فضایی که کمتر کسی در طراحی‌اش فکر مادر و کودک یا آدم‌هایی با توانایی فیزیکی پایین را کرده کنار آمد؟

بعد می‌گوییم مگر همه مردم ماشین دارند؟ آن‌ها هم از وسایل نقیله عمومی ستفاده می‌کنند. تازه آخرش هم می‌توان آژانس گرفت و البته مشکل ترافیک حل نمی‌شود.

اما همه‌اش که همین نیست. سفر چه می‌شود؟ تا حالا هرجور سفر رفته‌ایم خودمان بودیم و خودمان. دو تا موجود دوپا که هروقت وسیله‌ای هم نبوده می‌توانستد کوله‌شان را بندازند روی دوششان و پیاده بروند. اما او آن‌قدر کوچک خواهد بود که در کوله سفری ما جا خواهد شد!

و این فکرها و دغدغه ها یعنی به واسطه یک آدم کوچولوی معصوم همه چیز زندگی‌مان دارد تغییر می‌کند!

مسائلی که قبلاً برایمان حل شده بود حالا یک علامت سوال می‌گرند. از شوفاژخانه بگیر تا پارک‌های محدود نزدیک خانه تا مدرسه‌های پسرانه و ... . انگار همه این‌ها یک‌دفعه مهم شده باشند.

و خدا کند همه پدرو مادرها بتوانند بهترین موقعیت و امکانات را برای رشد و زندگی فرزندانشان فراهم کنند. و ما هم.

 

۹۲/۰۶/۰۹ موافقین ۰ مخالفین ۰
فاطمه جناب اصفهانی

نظرات  (۷)

۱۹ مهر ۹۲ ، ۰۲:۰۷ علی فاریابی
نثر خوب و روانی دارید... موفق باشید... خوشحال می شوم به وبلاگ من fariaby.persianblog سری بزنید تازه ایجاد کرده ام...ایشاالله صحیح و سالم کوچولوتو تو آغوش بگیری
۱۶ شهریور ۹۲ ، ۰۶:۰۱ برده ولی آزاد
چنان درگیر چاله های پشت سر بودم که چاه پیش رو را ندیدم خوشا آنانکه با گذر عمر پیر و با کهنه شدن عشق جوان می شوند. من اگر فکر کنم همیشه برنده ام با اولین شکست همیشه بازنده خواهم ماند. شکست پذیرفتنی نوعی برد است تقدیم شما از هر آنچه نیکی ست.متشکرم از حضورتون عزیز
خوب اگه ماشین داشته باشین حمل و نقل بچه و وسایلش براتون راحت تر میشه
فاطمه جان کتابی به اسم کلیدهای پرورش هوش اخلاقی در کودکان ونوجوانان نوشته میشل بربا . ترجمه فرناز فرود. نشر صابرین کتاب تخصصی ولی جالب وکاربردیه .بهت پیشنهاد میکنم تو این ماه آخر وایشالا بعد تولد پسرت مطالعه اش کنی. راستی اگر دوست داشتی بیا آتلیه چندتا عکس دوران بارداری با آقا حسام ازت بگیرم . یادگاری های قشنگی میشه از این دوران. دوست داشتم قبل از به دنیا اومدن نی نیت ببینمت .اگر فرصتی داشتی بگو یه سر بیام پیشت :)
ودغدغه های جدید مادری :) خدا برای همه این نگرانی هات یه چاره داره مامان فاطمه نازنین .نگران نباش.
aaamin... kheili ghashang bood...
فعلاً که اون کوچولو یه شاسی بلند آخرین مدل زیر پاشه، تا وقتی ام اومد بیرون خدا بزرگهقطعاً تا مدتها نمی تونید عین قبل به آسودگی سفر برید ولی مطمئناً یه چند سال دیگه، همراه و همسفر دوست داشتنی برای سفرهاتون خواهید داشتدارم میرم مکه، دعا می کنم به سلامتی بارتو زمین بذار برگزیده مادری

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی